ROZDZIAŁ I

-No nie, znowu eliksiry i Snape...

-Nie marudź Ronald, w tym roku zdajemy SUMY, musimy się przykładać.

-Hermiono, daj spokój, Ron ma rację. Snape i eliksiry to koszmar.

-Jakbyście się chociaż odrobinę skupili, szłoby wam to dużo lepiej- odparła Hermiona i jako pierwsza weszła do lochu, w którym mieściła się klasa profesora Snape'a.

Ślizgoni byli już w sali i pozajmowali wszystkie miejsca z tyłu, więc chcąc nie chcąc trójka przyjaciół rozstawiła swoje kociołki przy stole najbliżej biurka nauczyciela. Właśnie wykładali na stolik składniki potrzebne do eliksirów, kiedy do lochu wszedł szybkim, zdecydowanym krokiem wielki nietoperz o jak zawsze przetłuszczonych włosach, Snape.

-Cisza. Gryfindor traci przez Ciebie 5 punktów Longbottom, za brudny kociołek- to była jawna niesprawiedliwość, kociołek Nevile'a lśnił, w przeciwieństwie do kociołków wielu wychowanków Slytherinu.

Ślizgoni parsknęli śmiechem, a najgłośniej i najbardziej szyderczo śmiał się oczywiście nie kto inny, tylko Draco Malfoy. 

-Dzisiaj zajmiemy się Eliksirem Wielosokowym. Warzy się go miesiąc, ale wy dzisiaj macie przeprowadzić tylko początkową fazę, doprowadzając eliksir do stanu, który już nie jest trucizną. Później każde z was napije się swojego eliksiru i przekonamy się, ilu osobom uda się zachować życie- Snape spojrzał z satysfakcją na Harry'ego, a ten wytrzymał jego spojrzenie, lekko tylko się krzywiąc.

-No Potter, szykuj się na śmierć- usłyszał za sobą szept Malfoy'a, a Ślizgoni znowu zaczęli się śmiać.

-Otwórzcie książki na stronie 475, tam macie dokładny opis pierwszej fazy. Kto mi opisze działanie Eliksiru Wielosokowego?

Ręka Hermiony wystrzeliła w górę, chociaż wcale nie spodziewała się, że zostanie zapytana. Snape zawsze ją ignorował, pytając innych Gryfonów, żeby móc im odebrać punkty.

-Taak, panno Granger?- niespodziewanie jednak nauczyciel zwrócił się właśnie do niej.

-Ehhh... A więc Eliksir Wielosokowy... Zmienia on postać czarodzieja, który go wypije. Po wypiciu wygląda ona jak osoba, której włos, lub inny fragment ciała został wrzucony do Eliksiru. Można go jednak stosować tylko na ludziach, nie działa on, lub ma skutki uboczne, kiedy poda się go zwierzętom lub olbrzymom.

-Doskonale. 10 punktów dla Gryfindoru.

W sali zapadła głucha cisza. Nikt nie wiedział, co powiedzieć. Snape daje punkty Gryfindorowi! Nigdy wcześniej się to nie zdarzyło. Najbardziej zszokowana była chyba sama Hermiona. Oblała się rumieńcem i szybko pochyliła się nad książką, chociaż przecież już na drugim roku uwarzyła Eliksir Wielosokowy i dokładnie wiedziała, jak to się robi.

Kiedy kończyła się druga godzina eliksirów w klasie było pełno pary. Kilka kociołków lśniło na zielono, Seamus miał podpalone włosy, Neville potrącił swój kociołek i wylał jego zawartość, a Malfoy zmagał się ze smoczą krwią, która mu się zwarzyła. Tylko w niektórych kociołkach, między innymi u trójki przyjaciół z Gryfindoru w kociołkach znajdowała się niebieska maź, konsystencją przypominająca karmel.

-Masz szczęście Longbottom, że rozlałeś, bo jakbyś to wypił, już byłbyś martwy. Na następną lekcję macie napisać esej na trzy rolki pergaminu, o Eliksirze Wielosokowym- to powiedziawszy Snape rzucił szybkie spojrzenie w stronę Harry'ego, Rona i Hermiony i wyszedł... Nie, dosłownie wyleciał z lochu.

-Trzy rolki? No, my przynajmniej mamy o czym pisać. Zrobiliśmy już Eliksir, piliśmy go... Jakbyśmy opisali nasz doświadczenia z nim z drugiego roku, to by nas wywalili, nie? Jak myślicie?

-Oj, cicho Ron. Oczywiście, że nie możemy tego opisać. Wyobraź to sobie. Mówisz Snape'owi, że uśpiłeś jego uczniów, zamknąłeś w schowku na miotły, przemieniłeś się w nich i wdarłeś się do jego domu?

-Taaa, racja. Ej, czemu on nagle zrobił się miły?

-Miły? Snape miły? Odwala Ci Ron. Kiedy on niby był miły?- naskoczyła na niego Hermiona z wypiekami na twarzy.

-No, może nie miły, ale nie zaprzeczysz... Spytał Cię, kiedy się zgłosiłaś no i dał Gryfindorowi punkty...

-Tak, to jest dziwne. Słuchajcie, lecę do Pokoju Życzeń, przygotować go na dzisiejsze spotkanie Gwardii... Spotkamy się na kolacji?

-Pewnie. A ja pójdę do biblioteki i zacznę ten esej. Idziesz ze mną Ronald?

-Zwariowałaś? Dopiero co miałem eliksiry, dwie godziny męczyłem się ze Snapem i Ślizgonami, a ty chcesz mnie zaciągnąć do biblioteki? Odpada. Idę z Harrym.

-Okay, to do zobaczenia na kolacji- i już jej nie było, pobiegła w stronę biblioteki. Idąc tam musiała przejść koło gabinetu Snape'a.

-Panno Granger. Proszę na chwilę do mnie- usłyszała za sobą ten zimny głos, który sprawiał, że po całym ciele przebiegały jej ciarki. Odwróciła się i stanęła oko w oko ze Snapem, który właśnie otworzył drzwi.